جراحی

مهمترین و شایع ترین جراحی های چشم که در بینا صورت میگیرد.

آب مروارید (کاتاراکت)

علائم بیماری و روش درمان

علائم بیماری و روش درمان

نوعی بیماری چشم با دلایل مختلف است که با تار شدن عدسی چشم آغاز شده و با افزایش تیرگی و کدر شدن عدسی، بینایی چشم مختل می‌شود. خوشبختانه بیماری چشمی آب مروارید در بیشتر موارد در زمانی که باعث اختلال در بینایی شده باشد با جراحی ظریفی برطرف می‌شود. این کدر شدن گاهی تمام عدسی و گاهی تنها قسمتی از آن را در بر می گیرد.    

  • علل بروز بیماری

   
  1. افزایش سن
  2. تماس زیاد با نور خورشید
  3. دیابت
  4. ضربه به چشم
  5. مصرف طولانی مدت داروهای کورتون
  6. سابقه جراحی چشم
  7. مصرف دخانیات
   
  • عقاید اشتباه در مورد آب مروارید 

 
  1. پرده‌ای روی چشم نیست؛
  2. بر اثر استفاده بیش از حد از چشم به وجود نمی‌آید؛
  3. سرطان نیست؛
  4. از یک چشم به چشم دیگر سرایت نمی‌کند؛
  5. سبب کوری غیرقابل برگشت نمی‌شود.
  6. آب آوردن چشم به معنی ایجاد آب مروارید است و ربطی به اشک ریزش ندارد.
 
  •   علائم بیماری

 
  1. تار شدن یا محو شدن بینایی
  2. دید کم در شب
  3. دوبینی یا چند بینی
  4. حساسیت به نور
  5. کاهش قدرت مطالعه
   
  • درمان

      در مراحل اولیه آب مروارید ، وضعیت بینایی با استفاده از عینک ، عدسی های بزرگ نما و نور بیشتر در فضای موجود بهبود می یابد. اما اگر کدورت عدسی زیاد باشد ،جراحی تنها راه درمان است که شامل خارج کردن عدسی با روش فیکو  و با انسزیون 3 میلی متری  و جایگزینی آن با عدسی مصنوعی است.
     
  • شرایط بیمار پس از جراحی

       
  1. احساس خفیف ناراحتی و جسم خارجی تا مدتی بعد از عمل طبیعی است.
  2. اشک ریزش خفیف و ترشح مختصر شایع است.
  3. چشم ممکن است به نور وتماس حساس شود.
  4. در صورت احساس ناراحتی ، برای 1 تا 2 روز اول ممکن است پزشک مسکن تجویز کند و این احساس ناراحتی معمولا از بین میرود.
  5. در بسیاری از موارد ترمیم برش تا حدود 6 هفته طول میکشد.
بعد از جراحی، پزشک برنامه زمانبندی شده ای برای انجام معاینات ،بررسی پیشرفت ترمیم زخم و کنترل فشار داخل چشم تعیین میکند که قابل توجه و دقت زیادی است.  

اصلاح عیوب انکساری

لنزهای تماسی

لنزهای تماسی

لنز تماسی (به انگلیسیcontact lens) یا عدسک، یک عدسی نازک پلاستیکی است که روی قرنیه چشم قرار می‌گیرد. لنز تماسی می‌تواند صرفاً جنبه زیبایی (تغییر رنگ عنبیه چشم) داشته باشد یا جنبه پزشکی (مانند درمان عیوب انکساری چشم با لنز تماسی). قرنیه چشم تنها عضوی در بدن است که اکسیژن را مستقیماً از هوا دریافت می‌کند لذا لنز باید قابلیت عبور اکسیژن را از خود داشته باشد که چشم دچار کمبود اکسیژن و نهایتاً آسیب قرنیه نگردد. امروزه استفاده از لنز چشم بین مردم به ویژه زنان اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده است، به طوریکه در حال حاضر بیش از ۱۵۰ میلیون نفر در کل دنیا از آن استفاده می‌کنند. مردم برای استفاده از آن دلایل مختلفی دارند. ورزشکاران و همچنین طرفداران لنزهای زیبایی بیشترین افرادی هستند که از لنز استفاده می‌کنند. نداشتن مشکلات عینک مانند شکستگی، بخار کردن شیشه،‌ تمیز کردن مداوم عدسی عینک و مشکلات دیگر بیش از پیش افراد را برای استفاده از لنزهای طبی ترغیب کرده است. همچنین استفاده از لنز برای ورزشکارانی که چشمهای ضعیفی دارند و برای ورزشهایی مانند اسکی و موتورسواری مجبور به استفاده از عینک هستند بسیار مناسب است.

کاشت لنز

کاشت لنز

عدسک یا لنز چشم دائمی : ( Intraocular Lens) گونه‌ای عدسی است که در داخل چشم انسان به‌طور دائمی کاشته می‌شود تا بیماری‌هایی نظیر آب‌مروارید، نزدیک‌بینی یا دوربینی را اصلاح کند. رایج‌ترین نوع عدسک داخل چشمی آن‌هایی هستند که به جای عدسی طبیعی چشم که به نوعی دچار اختلال است، قرار داده می‌شوند. در اصطلاح پزشکی به این نوع لنزها "سودوفاکیک " گفته می‌شود. تفاوتی که این لنزها با لنزهای طبی متحرک دارند این است که دیگر نیازی به درآوردن لنز و استفاده از جالنزی و مایع لنز ندارند . عموماً لنز چشم دائمی در جریان عمل آب مروارید و پس از آنکه عدسی تار شده(به اصطلاح کاتاراکت) برداشته شد، به جای لنز طبیعی چشم بیمار قرار داده می‌شوند. نوع دیگر عدسک داخلی در اصطلاح فاکیک phakic IOL یا PIOL گفته می‌شود. این گونه لنزها روی عدسی طبیعی چشم قرار داده می‌شوند و برای درمان عیوب انکساری چشم نظیر نزدیک‌بینی مناسب هستند. این گونه عدسک‌های داخل چشمی عموماً از جنس پلاستیک هستند و دو گیره به اصطلاح چسبنده دارند که در اتاقک چشم به راحتی لنز را نگاه‌داری می‌کنند.قبلاً لنزهای داخل چشمی از مواد غیرقابل انعطاف ساخته می‌شدند؛ موادی همچون متیل متاکریلات. اما امروزه از مواد انعطاف‌پذیر درست می‌شوند.بیشتر لنزهای داخل چشمی که امروز استفاده می‌شوند، تک‌کانونی هستند؛ به این معنی که یا برای تمرکز دید دور یا دید نزدیک کارایی دارند. با این حال گونه‌های دیگری چون لنزهای چندکانونی برای دید دور، میانه و نزدیک به‌طور هم‌زمان و لنزهای تطابقی نیز در دسترس هستند

PRK

PRK

لیزر رادیواکتیو جهت کاهش نزدیک بینی و آستیگماتیسم در یک روش موسوم به کراتوتومی فوتورفراکتیو(PRK) بکار می‌رود. با استفاده از یک نور نامرئی و پرقدرت، لیزر قرنیه را می‌شکافد. تیغ‌های جراحی در PRK استفاده نمی‌شوند.

فمتولیزیک

فمتولیزیک

نسل جدید جراحی لیزیک است که برداشتن لایه سطحی قرنیه بجای میکروکراتوم و به شیوه مکانیکی از فمتوسکند لیزر استفاده میشود. در این روش عوارض کمتری نسبت به لیزیک کلاسیک وجود دارد.

لیزیک

لیزیک

یزیک روشی متشکل از جراحی میکروسکوپی و لیزر رادیواکتیو برای تصحیح نزدیک بینی، دوربینی و آستیگمات است. در LASIK یک وسیله کاملا تخصصی (میکرو کراتوم) برای برش یک لایه قرنیه استفاده می‌شود. این لایه عقب زده می‌شود ، و لیزر رادیواکتیو بافت در تماس قرنیه رابرای تغییر شکل آن برش می‌دهد. لایه سپس برگردانده می‌شود واجازه داده می‌شود در محل التیام یابد. در این روش بخیه بکار نمی‌رود.

انحراف چشم (استرابیسم)

انحراف چشم یا استرابیسم یکی از مشکلات شایع چشم پزشکی است و بیشتر در گروه سنی اطفال و بزرگسالان دیده می‌شود. این بیماری یکی از مهم ترین بیمار ها در شاخه چشم پزشکی است. انحراف چشم عبارت است از عدم هماهنگی حرکت عضلات چشم یا عدم توانایی تمرکز بین دو چشم که باعث می‌شود چشم‌ها در جهات متفاوتی قرار بگیرند. در انحراف چشم که میتواند شامل یک یا هر دو چشم باشد، چشم ها به داخل یا خارج میچرخند. نوعی از انحراف چشم به صورت مخفی است و با حذف دید دو چشمی (بستن یک چشم) مشخص می‌شود. درمان استرابیسم مشابه درمان آمبلیوپی (تنبلی چشم) بوده و هدف ازدرمان، بهبود دید و به دست آوردن بهترین دید ممکن، زیبایی ظاهری و ایجاد بهترین جهت برای چشمها و رسیدن به دید دوچشمی می‌باشد. درمان شامل تجویز عینک تک دید و در بعضی موارد دو دید، بستن چشم قوی‌تر برای تصحیح عدم توزان تمرکز (باعث می‌شوند چشم ضعیف‌تر به کار بیفتد)، تجویز منشور، بینایی درمانی، تمرینات مربوط به عضلات چشم، سم بوتولینیوم (تنها در بزرگسالان) یا جراحی برای تصحیح وضعیت عضلات چشم باشد. جراحی انحراف چشم در کودکان با بیهوشی عمومی و در بزرکسالان با بی حسی موضعی انجام می شود.در طی این جراحی، پلک با ابزارهای مخصوص باز می‌شود و برش کوچکی در غشای نازک و شفاف روی سفیدی چشم داده می‌شود. با توجه به نوع انحراف چشم، عضلات یک یا هر دو چشم تغییر داده می‌شوند. در این جراحی کره چشم از جای خود خارج نمی‌شود و معمولا عمل جراحی انحراف چشم ۳۰ دقیقه تا ۲ ساعت زمان می برد.

شبکیه

جابجایی ماکولا

جابجایی ماکولا

ماکولای چشم یا لکه زرد یک ناحیه بیضی شکل است. این بافت در پشت چشم و در مرکز شبکیه واقع شده است. ماکولا حاوی رنگدانه‌های زرد است. از این رو به لکه زرد معروف است. مسئولیت دید مستقیم و واضح بر عهده این بخش است. ماکولا حساسیت بالایی به نور دارد و برای مشاهده جزئیات تصاویر، خواندن، رانندگی و… ضروری است. نور پس از ورود به چشم و عبور از لنزها به شبکیه می‌رسد. گودی مرکزی (Fovea) که در لکه زرد قرار دارد، حاوی بیشترین تراکم سلول‌های مخروطی چشم است، سلول‌های مخروطی به همراه سلول‌های میله‌ای سلول‌های دریافت‌کننده نور را تشکیل می‌دهند و مسئولیت پاسخ به نور را بر عهده دارند. این سلول‌ها برخلاف سلول‌های میله‌ای برای تحریک شدن نیاز به نور روشن دارند. به این ترتیب مغز توانایی دیدن رنگ‌ها و جزئیات ظریف موجود در اشیا را پیدا می‌کند.

دژنراسیون ماکولا یا تباهی لکه زرد

دژنراسیون ماکولا یک وضعیت شایع و بدون درد است که در آن قسمت مرکزی شبکیه، یعنی ماکولای چشم، وظیفه خود را به درستی انجام نمی‌دهد. انواع مختلفی از دژنراسیون ماکولا وجود دارد. در این میان دژنراسیون ماکولای وابسته به سن (AMD) بسیار شایع است. AMD یک بیماری مرتبط با پیری است که به تدریج ماکولای چشم یا به عبارت دیگر دید مرکزی را از بین می‌برد. در بیشتر موارد AMD به آرامی پیشرفت می‌کند و به مرور زمان بینایی فرد کاهش می‌یابد. AMD به ندرت با سرعت بیشتری پیشرفت می‌کند و منجر به از دست رفتن بینایی یک یا هر دو چشم شود. امروزه AMD عامل اصلی از بین رفتن بینایی در افراد بالای ۶۰ سال است. AMD بر روی هر دو چشم تاثیر می‌گذارد. ولی درجه از دست دادن بینایی در دو چشم ممکن است متفاوت باشد.

نشانه‌ها و علائم AMD (تباهی لکه زرد)

در هیچ کدام از انواع AMD دردی در چشم احساس نمی‌شود. شایع‌ترین علامت اولیه AMD خشک، تار دیدن است. زیرا تعداد سلول‌های کمتری قادر به انجام وظایف خود هستند. بنابراین فرد، تصاویر را با جزئیات کمتری می‌بیند. به عنوان مثال فرد در رانندگی، تشخیص چهره و خواندن کلمات کتاب دچار مشکل می‌شود. این تاری دید اغلب در نور روشن ظاهر می‌شود. اگر سلول‌های حساس به نور بیشتری از بین برود، فرد در وسط میدان دید خود نقطه مشکی یا خاکستری رنگ مشاهده می‌کند. دژنراسیون ماکولای چشم از نوع خشک، به تدریج توسعه می‌یابد ولی فرد به طور کامل نابینا نمی‌شود. علائم دیگر این بیماری می‌تواند کاهش دید شبانه، کاهش شدت و روشنایی رنگ‌ها در بینایی می‌باشد. همه نشانه‌های بالا ممکن است در AMD مرطوب نیز دیده شود. علاوه بر این، شایع‌ترین علامت در دجنراسیون ماکولای چشم نوع مرطوب، مشاهده خطوط مستقیم با حالت‌های صاف یا موجی است. ایجاد عروق خونی جدید و جمع شدن توده موجب جابجا شدن ماکولا  می‌شود که کاهش بینایی را به همراه دارد. در این حالت مناطق بزرگ‌تر خاکستری یا سیاه رنگ در ناحیه مرکزی بینایی ایجاد می‌شود. کاهش دید مرکزی ممکن است در بازه کوتاهی از زمان رخ دهد.

تزریق داخل شبکیه

تزریق داخل شبکیه

جداشدگی شبکیه

جداشدگی شبکیه

جداشدگی شبکیه یا پارگی شبکیه (بافت گیرنده نور در پشت چشم) از سایر بافت‌های چشم. این عارضه در همه سنین و هر دو جنس دیده می‌شود. جداشدگی شبکیه یک وضعیت اورژانسی است. علایم شامل افزایش تعداد مگسکها و جرقه‌های نور و بدتر شدن میدان دید در بخش خارجی است که این کار می‌تواند مانند پوشاندن یک پرده بر روی میدان دید تشبیه شود. جدا شدگی پرده شبکیه زمانی رخ می‌دهد که شبکیه از محل طبیعی خود کنده شود. زمانی که پرده شبکیه جدا شود، عملکرد آن مختل شده و در نتیجه بینائی فرد تار می‌شود یعنی مثل اینکه فیلم داخل دوربین از محل خود رها شود. در ۷ درصد موارد برای هر دو چشم اتفاق می‌افتد. جدا شدگی پرده شبکیه مشکل بسیار مهمی تلقی می‌شود زیرا در صورت عدم درمان، تقریباً در همه موارد منجر به کوری خواهد شد.

علایم شایع

علایم زیر معمولاً در یک چشم رخ می‌دهد، ولی گاهی هر دو چشم درگیرند:
  1. جرقه‌های نورانی در میدان بینایی (درخش‌بینی)
  2. نقاط شناور در میدان بینایی
  3. تاری دید
  4. موج‌دار دیدن تصاویر (گاهی)
  5. از دست دادن تدریجی بینایی. از آنجا که این حالت بسیار آهسته بروز می‌کند بیمار ممکن است متوجه آن نگردد.
عدم وجود درد.

عوامل خطر

عوامل خطرآفرین در جداشدگی شبکیه شامل نزدیک بینی شدید و وجود سوراخ در شبکیه و آسیب دیدگی و سابقه خانوادگی و همچنین سابقه عمل آب مرواری است. عوارض جداشدگی شبکیه را می‌توان با توجه به علایم خطر کاهش داد. مؤثرترین روش جلوگیری و کاهش خطر از طریق آموزش علایم اولیه و تشویق افراد به معاینه توسط چشم پزشک در صورت داشتن علایم جداشدگی پشتی زجاجیه است. معاینات اولیه اجازه می‌دهد تا سوراخهای شبکیه شناسایی شود که می‌توان آن‌ها را با لیزر یا سرمادرمانی درمان کرد این امر خطر جداشدگی شبکیه را کاهش می‌دهد به همین دلیل در مقررات حاکم در برخی ورزشها معاینات منظم چشم ضروری است. جداشدگی شبکیه ناشی از آسیب بدنی در ورزشهای با ضرب بالا یا با سرعت بالا اتفاق می‌افتد با وجوداین که برخی توصیه می‌کنند که از فعالیت‌های افزایش دهنده فشار در چشم مانند غواصی و چتربازی احتراز شود اما دلایل کمی برای پشتیبانی این توصیه خصوصاً در افراد عادی وجود دارد با وجود این چشم پزشکان به افراد با نزدیک بینی شدید توصیه می‌کنند از فعالیت‌هایی که پتانسیل ایجاد آسیب یا افزایش فشار داخل یا روی چشم را دارند خودداری کنند. فشار چشم هم‌زمان با هر فعالیتی مانند مانور والسالوا و سبک‌وزنی افزایش می‌یابد. یک مطالعه همه گیرشناسی پیشنهاد می‌کند بلند کردن اجسام سنگین در محل کار خطر جداشدگی شبکیه را به مقدار کم افزایش می‌دهد. در این مطالعه همچنین مشخص شد چاقی خطر جداشدگی شبکیه را افزایش می‌دهد. شاخص توده‌ای بالا و فشار خون بالا به عنوان عوامل خطر در افراد غیرنزدیک بین شناخته می‌شود.
  1. آسیب چشم (پارگی شبکیه).
  2. استعداد ارثی (احتمالاً).
  3. تحلیل رفتن بافتی همراه افزایش سن.

داروها

قطره‌های چشمی گشادکننده مردمک. گشاد شدن مردمک فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری چشم در طی دوره التیام پس از جراحی را کاهش می‌دهد. اگر شما نمی‌توانید خود قطره داخل چشمتان بریزید، برای این منظور از دیگران کمک بگیرید. داروهای آرامبخش به‌منظور کاهش اضطراب در طی دوره نقاهت توصیه می‌شود.

قرنیه

رینگ داخل قرنیه

رینگ داخل قرنیه

کراس لینک

کراس لینک

پیوند قرنیه مصنوعی

پیوند قرنیه مصنوعی

لیزر قرنیه

لیزر قرنیه

گلوکوم ( آب سیاه)

تربکولوتومی

تربکولوتومی

ایریدکتومی

ایریدکتومی

ایریدوتومی

ایریدوتومی

تربکوپلاستی

تربکوپلاستی